‘Geen enkele ziekte die door een dieet kan worden genezen, dient met andere middelen te worden behandeld’

Maimonides (1135-1204)

 

Het woord orthomoleculair bestaat uit twee Griekse woorden: Orthos wat ‘optimaal’ of ‘juist’ betekent en Moleculair, wat betekent dat het betrekking heeft op de moleculen, de kleinste deeltjes in ons lichaam.

De chemicus en tweemalig Nobelprijswinnaar prof. Linus Pauling (1901-1994) heeft de term orthomoleculair geïntroduceerd.

Orthomoleculaire voeding zorgt ervoor dat het lichaam de benodigde voedingsstoffen in de juiste hoeveelheid krijgt, zodat het optimaal kan functioneren. Ze houdt rekening met de veranderende leefomstandigheden van de mens van tegenwoordig, de verslechterende voedingsgewoonten en de verminderde kwaliteit van de voeding door milieuvervuiling en diverse bewerkingsprocessen.

De orthomoleculaire geneeskunde is een geneesmethode, die ervoor zorgt dat het lichaam wordt voorzien van de juiste concentraties biologische stoffen, zoals vitaminen, mineralen, sporenelementen en enzymen. Deze stoffen worden in het algemeen in hoge doseringen gegeven. Het gaat erom dat de suppletie in de juiste verhoudingen gegeven wordt, in overeenstemming met de aandoening van de cliënt.

De orthomoleculaire voedingsleer maakt gebruik van de kennis uit de biochemie. Deze wetenschap heeft de grote geheimen van de celstofwisseling ontrafeld. De voedingsstoffen worden hierin onderverdeeld in zes categorieën. Dit zijn water, de macronutriënten eiwit, koolhydraten en vetten en de micronutriënten vitaminen en mineralen.